Het is vrijdag 18 januari half vijf en ik kwam binnen in het kegelhuis welke een metamorfose had ondergaan. In de kegelzaal gezellige zitjes, lichten gedempt, kaarsjes op de tafels. Klaargezet voor de jaarlijkse nieuwjaarsbijeenkomst door het bestuur van de Stichting en met hulp van de heren van de Technische Dienst. Buiten de kegelzaal de lange witte tafel vol met glazen met champie om op gepaste wijze de gasten te verwelkomen. De dames en heren van de horeca hadden ook de koffie klaar: het feestje kon beginnen. En klokslag vijf uur druppelden, nee beter gezegd, stroomden de gasten binnen: men had er zin in. En binnen een kwartier waren bijna alle stoelen bezet en was men in afwachting van wat er komen zou. Koffie, thee, drankjes, iedereen bestelde waar men trek in had. Johan Konst, de voorzitter, heette iedereen van harte welkom en vertelde wat over het programma. Voor het entertainment was het Shantykoor “De Bakszeuntjes” uit Alkmaar uitgenodigd. Een koor uit Alkmaar, die houden van het zingen van gezellige, bekende zeemansliederen, vrolijke liedjes, melodramatische liedjes en soms ook wat ondeugende liedjes. En werkelijk, de mannen zongen uit volle borst en waar men mee kon zingen, zong men met veel plezier mee. Na een half uurtje waren de strotten droog gezongen en moesten de kelen even gesmeerd worden met een glas bier. De gasten konden toen gaan genieten van een heerlijk buffet, verzorgd door “Franique foods & drinks” wat in de ruimte boven was klaargezet. En dat zag er allemaal heerlijk uit: Kippendijtjes in satésaus, gehaktballetjes in teriakysaus, rundvlees- en kipkerriesalade, groene salade met tomaatjes en basalmico, stokbrood, kruidenboter, het smaakte allemaal fantastisch en alles ging schoon op. De kelen van de “Bakszeuntjes” waren inmiddels ook weer goed gesmeerd en zij zongen, samen met het publiek, nog een aantal bekende en onbekende zeemansliedjes. Twee heren van het koor brachten voor het eerst een nieuw lied als duo ten gehore en dat ging ze prima af. “Gezelligheid kent geen tijd” is het spreekwoord en dat was ook deze avond het geval. Iedereen bleef nog gezellig kletsen, de bitterballen kwamen ook nog langs, de drankjes werden vol overtuiging genuttigd. Maar niets is oneindig, dus rond half tien sloot de voorzitter de avond af en bedankte iedereen voor hun komst en de gezelligheid en wenste allen een goede thuisreis. Ik vond het een zeer geslaagde avond en aan de reacties te horen deelden veel mensen deze gedachte. Tot volgend jaar !!!!!!!!!